همیشه پاییز

تبليغات

همیشه پاییز

همیشه پاییز

وقتي برگ هاي پاييز رو زير پات له مي كني يادت باشه روزي بهت نفس هديه مي كردن

بوسه

بوسه

بوسه يعني وصل شيرين دو لب

بوسه يعني خلسه در اعماق شب

بوسه يعني مستي از مشروب عشق

بوسه يعني آتش و گرماي تب

بوسه يعني لذت از دلدادگي

لذت از شب , لذت از ديوانگي

بوسه يعني حس طعم خوب عشق

طعم شيريني به رنگ سادگي

بوسه آغازي براي ما شدن

لحظه اي با دلبري تنها شدن

بوسه سرفصل كتاب عاشقي

بوسه رمز وارد دلها شدن

بوسه آتش مي زند بر جسم و جان

بوسه يعني عشق من , با من بمان

شرم در دلدادگي بي معني است.

بوسه بر مي دارد اين شرم از ميان

طعم شيرين عسل از بوسه است.

+نوشته شده در شنبه 2 مهر1390ساعت9:37توسط پائیز زرد | |

دیدن تو!!!

دیدن روی تو در خویش ز من خواب گرفت

آه از آیینه که تصویر تو را قاب گرفت.

خواستم نوح شوم، موج غمت غرقم کرد

کشتی‌ام را شب طوفانی گرداب گرفت.

در قنوتم ز خدا«عقل» طلب می‌کردم

«عشق» اما خبر از گوشه محراب گرفت.

نتوانست فراموش کند مستی را

هر که از دست تو یک قطره می ناب گرفت.

کی به انداختن سنگ پیاپی در آب

ماه را می‌شود از حافظه آب گرفت؟!

+نوشته شده در جمعه 24 تیر1390ساعت13:12توسط پائیز زرد | |

درس زندگی!!

در این دنیا بعد از اینکه کلی از عمرت رو گذروندی تازه یه چیزایی رو باور میکنی

و یاد میگیری که شاید خیلی برات گرون تموم شده باشه!!!!!!

کم کم یاد خواهی گرفت

تفاوت ظریف میان نگهداشتن یک دست و زنجیر کردن یک روح را

و کم کم یاد خواهی گرفت

اینکه عشق تکیه کردن نیست و رفاقت ، اطمینان خاطر.

و یاد می‌گیری که بوسه‌ها قرارداد نیستند

و هدیه‌ها، معنی عهد و پیمان نمی‌دهند.

کم کم یاد میگیری

که حتی نور خورشید هم می‌سوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری.

باید باغ دل خودت را پرورش دهی به جای اینکه

منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.

یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی

که محکم باشی پای هر خداحافظی.

کم کم یاد می‌گیری که خیلی می‌ارزی.

ولی خدا کنه این یادگیریها خیلی دیر نباشه.

+نوشته شده در پنجشنبه 12 خرداد1390ساعت23:40توسط پائیز زرد | |

سلام به همه دوستان و عزیزانی که من و این کلبه پاییزی رو تنها نزاشتن.

من دوباره اومدم تا بعد از مدتها دستی به روی برگهای ریخته کلبه همیشه پاییزی بکشم.امیدوارم دوباره

بتونم حرفهام و احساساتم رو تو قلب این کلبه جا بدم.به همین خاطر این پست رو با یه جمله پاییزی دیگه

شروع میکنم :

زندگی چیدن سیبی است که باید چید و رفت ، زندگی تکرار پاییز است باید دید و رفت.

در غروبی ملال آور با کوله باری از غم و اندوه می روم و تو را تنها امیدم را

در کوچه های ساکت شهر خوبم تنها می گذارم .

چه غمگین است ای وارث شکوفایی زندگی من .....

باید بروم تا با غم غربت خویش غم غربت را از جدارۀ دل عاشقان بزدایم .

در سپیده ای همراه ازاین بهار ، غروب خورشید را برای همیشه ترک می کنم

زیرا که باید تسلیم رفتن بود و تسلیم ترک کردن .

+نوشته شده در چهارشنبه 6 بهمن1389ساعت10:30توسط پائیز زرد | |

آرزو!!!

پر از بوی بارانم ، شیروانی آواز می خواند .

شوق جاری است

گلها میرقصند

برگها پای کوبی می کنند.

ومن

در گوشه ایی آبی در خلوتگاه ذهنم

به آرزوهای خود می اندیشم .

+نوشته شده در جمعه 5 شهریور1389ساعت18:47توسط پائیز زرد | |

شعری برای تو هرچند ناتمام :

از روزهای سرد می آیی

از فصلهای زرد می آیی

در چشمهایت

هامون کویر.

بر گونه هایت

پرنده باران.

در پشت دستهایت

کویر عطشناک.

من نیز جز پاییز نیستم . پیراهنی ندارم جز پوستی زرد و سیاه و گرفته .

چون شب با من نیست

با این همه نیاز

دستان خویش را پناهگاه تو خواهم ساخت .... پناهگاه تو

+نوشته شده در یکشنبه 24 مرداد1389ساعت1:30توسط پائیز زرد | |

پروردگارا

قلب من مهتاب هزار پاره ایست بر ابرهای سرگردان

کاش در هر بار که ستاره ای در نگاهم می شکست

تو مرحمی میشدی بر زخمهای کهنه ی سینه ام

کاش میشد نغمه های شیرین ، سرزمین عشق را

دوباره بشنوم .

آری در این برهوت،

تنها امید من این است که روزی مرا به خویش خواهی خواند .

گمشده!!

+نوشته شده در شنبه 16 مرداد1389ساعت0:9توسط پائیز زرد | |

من نمرده ام!!!

من نمرده ام....

میدانم!

خودم خوب میدانم

که نخ نما شده ام

مرا به جرم فرسودگی میازارید

که من

هنوز زنده ام.

من از تدفین قلب خویش می آییم!!!

من از تدفین قلب خویش می آیم

و آن را

که روزی جایگاه مهربانی بود

و پر ازبهترین احساسهای پاک انسانی

و من آن دل را

که روشن تر ز آئینه

و پاک و آری ازهر خدعه و کینه

و من آن دل را

که امروزش خریداری نمی باشد

ولی دیروز

صدها عاشق دلخسته ی زار و پریشان داشت

به دست خاک

خاک سرد و تیره و متروک بسپردم

من از تدفین قلب خویش می آیم .

+نوشته شده در سه شنبه 5 مرداد1389ساعت0:18توسط پائیز زرد | |

آنکس که می گفت دوستم دارد عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد

رهگذری بود که روی برگهای خشک پاییزی راه می رفت صدای خش خش

برگها همان آوازی بود که من گمان می کردم میگوید: دوستت دارم.

بخشش!!

تو را نخواهم بخشید و شیشه های

خرد شده دلم را از تو پس خواهم گرفت

ای بی مهر هرگز تو را نخواهم بخشید

می دانی چرا ..؟!

چون بی اعتنا بر شیشۀ منجمد و شکستۀ قلبم

پا گذاشتی و بی اعتنا و خنده کنان از روی جسد قلبم

گذشتی ، جسدی که تو آن را

سوزاندی و خاکسترش را بر باد دادی ....

آری تو ....تو....

+نوشته شده در سه شنبه 8 تیر1389ساعت1:51توسط پائیز زرد | |

درد دل!!!!

درد دل....

نازنینم بغض هایم را به ابر ها سپرده ام

پس درد دلم را هنگامی که باران می بارد بشنو...

هزار بار نشانیت را از کلاغ ها پرسیدم...

هزار بار اینه را قسم دادم تا نشانی از تو به من بدهد و هر بار گفت نه... نه... نه...

نازنین ، طلوع خورشید، شبیه طلوع چشمان توست پس چه شب ها را به امید دیدن طلوع خورشید بیدار نشستم و انتظار کشیدم...

تنها و حیران به ماه عریان چشم دوخته ام.

در اوج جوانی با تمام غرور از جدایی شکست خورده ام.

باد شعرهایم را برده است.

ماه پیش رویم عریان است.

ماهی هایم همه خفه شدند و جلو چشمانم مردند.

هر چه فریاد کشیدم کسی کمک نکرد.

این قدر شعر خورده ام که تا خر خره سیرم.

این قدر به اسمان نگاه کردم که دیگر نبود پرنده ها مرا به گریه نمی اندازد.

سر نوشتم را مچاله کردم و در سطل اشغال ریختم.

با حباب ها حسابی رفیق شده ام و با سراب ها همبازی...

این قدر پیر شده ام که از آینه خجالت میکشم .

تمام لحظه هایم در هم فرو ریخته است.زمان نمیگذرد.جانم به گلو رسید ای قدیمی.!

تمام وجودم ارزو شده است.تمام بدنم خط خطی است.دلم روزی هزار بار میمیرد و...

+نوشته شده در دوشنبه 29 تیر1388ساعت0:39توسط پائیز زرد | |

می اندیشم:

سلام به همه دوستای خوبم:

یه مدت نتونستم به کلبه پاییزی و از همه مهم تر به دوستای گلم سر بزنم و از این بابت شرمنده همه دوستان شدم .

این پست رو با یه جمله کاملا پاییزی شروع میکنم و تقدیم میکنم به تموم کسایی که کلبه پاییزی رو فراموش نکردن :

کسي که رنگ پريدگي خزان را ادراک کرده باشد، به نيرنگ گلهاي رنگ رنگ دل نخواهد سپرد.

می اندیشم :

می اندیشم بر گیسوان شب و شانه های روز که ناپیدایند

در پس طوفان سهمگین

به سکوت می اندیشم

و به سکون .

به پنجره ای که چند گاهی است دل از نسیم بریده است

و دیواری که دل خویش بر آن آویخته ام.

+نوشته شده در چهارشنبه 2 اردیبهشت1388ساعت1:20توسط پائیز زرد | |

کاش !!

مهربانا کاش مهر سینه ات

آشنا چون سینه مهتاب بود

کاش قلبت روشنی از ماه داشت

در مسیر سایه ها ، مهتاب بود.

کاش مفهوم نگاه عشق را

چشمهایت دیده بودند ای امید .

کاش میشد شعله عشق مرا

در سکوت سینه پاک تو دید .

کاش در رویای تنها بودنت

نام من آرام و سنگین می نشست.

کاش می شد بر نگاه ساده ات

یا سکوت دل نوازت، دل نبست .

کاش در این واپسین دیدارها

چشم تو از عاشقی سر شار بود .

کینه های بی دلیل سینه ات

کاش در این لحظه ها بردار بود.

کاش باور داشتی، امید من

آتش سوزنده دارم از غمت .

کاش چشمانم نمی گفتند باز

از تمام روز ها عاشقترم .

کاش می دانستی ای مغرور سرد

چشمهایت شیشه وهم من است .

کاش بعد از حرفهای تلخ تو

می شد از چشمان سردت بگذرم.

در حصار خستگی های دلم

حسرت تو آخرین سهم من است .

ای کاش.....

افسوس!!!!

+نوشته شده در شنبه 17 اسفند1387ساعت2:25توسط پائیز زرد | |

نشانی من !!

باز تنهایم و می اندیشم که چه بازی زیبایی است

دل یک طرف و تنهایی طرف دیگر ....آه .

اشک امان به زبان نمی دهد و خود را دوان دوان

به روی گونه های تب دارم می آویزد

گویی حرف چشم پر مفهوم تر از حرف زبان است .

پس من چه بگویم ؟!

خودت مرا دریاب .

www.sarbezir.blogfa.com

نشانی از تو ندارم !

اما نشانی ام را برای تو مینویسم .

در عصر های انتظار ،

به حوالی بی کسی قدم بگذار !

خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس کوچه های تنهایی شو .

کلبه پاییزیم را پیدا کن

کنار بید مجنون خزان زده

در کنار مرداب آرزوهایم !

در کلبه را باز کن

و به سراغ بغض خیس پنجره برو .

حریر غمش را کنار بزن

مرا میابی !!!!

+نوشته شده در پنجشنبه 16 آبان1387ساعت22:40توسط پائیز زرد | |

کاسه ای پر خورشید!!

سلام به همه دوستان :

فقط اومدم بگم ایندفعه هم نتونستم مطلبی رو که به بعضی از دوستای گلم قول داده بودم بنویسم . پس به خاطر این پست ازهمه دوستان گلی که بهشون قول داده بودم که یه کم کلبه پاییزی رو بهاری کنم عذر میخوام .

ای دل ...

ای دل چه بگویم که چه کارم کردی

دادم به تو اختیار و خارم کردی

خاکت به سر ای شکسته ای خون آلود

پا مال و زبون روزگارم کردی .

ای عفیف!

عشق در پهنه زنجیر گناه است گناه .

دل به افسانه فرهاد سپردن تلخ است .

کوه از کوهکنان بیزار است .

تک گل وحشی وحشتزده کوهستان

تیشه فرهاد است .

تیشه های خونیین

پاسداران حریم عشقند ..

دوستی پرپر شد.

کاسه ای پر ،خورشید :

نیمه شب باد در اینجا پیچید

داد میزد که ((آهای !))

کاسه ای پر خورشید

قیمتش یکی دو مثقال امید

صبح خورشید دمید

هیچکس کاسه او را نخرید.

+نوشته شده در چهارشنبه 9 مرداد1387ساعت0:33توسط پائیز زرد | |

راست و دروغ!!

راست و دروغ!!!

گفتی: عاشقمی

گفتم: دوست دارم

گفتی: اگه يه روز نبينمت ميميرم

گفتم: من فقط ناراحت ميشم

گفتی: من به جز تو به کسی فکر نمی کنم

گفتم: اتفاقا من به خيلی ها فکر می کنم

گفتی: تا ابد تو قلب منی

گفتم: فعلا تو قلبم جا داری

حالا فکر می کنی فرق ما اينهاست؟

نه فرق ما اين هست که تو دروغ گفتی و من راستش رو گفتم .

www.sarbezir.blogfa.com

دیروز زنده بودم و امروز مرده ام

در جستجوی ثانیه ها جان سپرده ام.

بعد از زمان طولانی و دراز که طی شدند

راهی به مرزهای شکوفه ها نبرده ام.

من شاعر سکوت توام که مدتی ست

در حول و حوش شهر تو ، دل سپرده ام.

این کلبه مدتی ست که متروک مانده است

من هم شبیه آیینه ای خاک خورده ام.

امشب برای اینکه بخوابم ، تمام شب

بن بستهای چشم تو را شمرده ام.

+نوشته شده در جمعه 24 خرداد1387ساعت15:46توسط پائیز زرد | |

طلوع آرزو!!

دریای پر سخاوت چشمانت

چه ساده و بی ریا

مرواریدهای عشق را

به ساحل نگاهم ارزانی داشتند

و من صداقت نگاهم و

یک سبد پر از گلهای اطلسی را
پیشکش چشمانت کردم

آن روز ؛

در طلوع قشنگ آرزو هایم

غروب سرد رویاهایم را ندیدم .

چرا درخشش چشمانت

این را به من نگفت

که جاده عشق تو

روزی به بن بست خواهد رسید

و در این کوره راه من خواهم ماند و

خاطراتی از هم گسسته

"خاطره ای مثل ابر ،خاطره ای مثل مه"

www.sarbezir.blogfa.com

سهم من از شب شاید
همان ستاره ای باشد
که همیشه پنهان است
همیشه
همیشه
همیشه
و یا به قول قاصدکها
ستاره ی من
همان است که پیدا نیست

+نوشته شده در جمعه 17 خرداد1387ساعت18:30توسط پائیز زرد | |

یادداشتی از برگ زرد

یاداشتی از برگی زرد در گذر عابران:

دفتری دارم و دستی پر خیال

برگهایی سایه روشن در حصار

صاف ، ساده ، پشت یک زندان سرد

حرف نَه ، نا حرفها جا کرده است .

یک قلم دنیای بس ناگفته هاست

دفترم زندان این ناگفته هاست

آه باید این قلم را خُرد کرد

محبس ناگفته ها را سایه زد .

فراموش شده

خدايا :

به من توفيق تلاش مقابل شکست،

صبر در نوميدی،

رفـتن بی‌همراه،

کار بی‌پاداش،

فداکاری در سکوت،

دين بی‌دنيا،

ايمان بی‌ريا،

عشق بی‌هوس

و تنهايی در انبوه روزی کن

+نوشته شده در پنجشنبه 26 اردیبهشت1387ساعت0:25توسط پائیز زرد | |

پاییز زرد!!!

زیبا ترین گل با اولین باد پاییزی ، پر پر شد .

با وفا ترین دوست به مورور زمان ، بی وفا شد .

این پر پر شدن از گل نیست .>> > از طبیعت است!!

و این بی وفایی از دوست نیست .>>> از روزگار است .

غم و اندوه اگر هم روزي

مثل باران باريد

يا دل شيشه ايت

از لب پنجره ي عشق زمين خورد و شكست

با نگاهت به خدا چتر شادي واكن

و بگو با دل خود

كه خدا هست ... ! خدا هست ... !

غم و اندوه اگر هست بگو تا باشد

معني خوشبختي ، بودن اندوه است.

+نوشته شده در شنبه 7 اردیبهشت1387ساعت1:56توسط پائیز زرد | |

بوسه !!!

گفتند : ستاره را نمی‌توان چيد!!

و آنانکه باور کردند برای چيدن ستاره حتی دستی دراز نکردند.

اما باور کن که من به سوی زيباترين و دورترين ستاره دست درازکردم و

هرچند دستانم تهی ماند اما چشمانم لبريز ستاره شد.

سلام به همه عزیزان :

امشب میخوام یه مطلب بزارم که با تموم مطالب قبلی فرق کنه

یعنی یه جورایی حالتی جدا از درد دل به کلبه پاییزیم دادم .

امیدوارم که این پست رو هم مثل همیشه تحمل کنید .

بوسه

بوسه يعني وصل شيرين دو لب

بوسه يعني خلسه در اعماق شب

بوسه يعني مستي از مشروب عشق

بوسه يعني آتش و گرماي تب

بوسه يعني لذت از دلدادگي

لذت از شب , لذت از ديوانگي

بوسه يعني حس طعم خوب عشق

طعم شيريني به رنگ سادگي

بوسه آغازي براي ما شدن

لحظه اي با دلبري تنها شدن

بوسه سرفصل كتاب عاشقي

بوسه رمز وارد دلها شدن

بوسه آتش مي زند بر جسم و جان

بوسه يعني عشق من , با من بمان

شرم در دلدادگي بي معني است.

شرم در دلدادگي بي معني است.

بوسه بر مي دارد اين شرم از ميان

طعم شيرين عسل از بوسه است.

+نوشته شده در دوشنبه 2 اردیبهشت1387ساعت0:18توسط پائیز زرد | |

اتل متل توتوله !!!!!

سلام گلم :

میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت ؟

گفت::::

جایی که میری مردمی داره که می شکننت نکنه غصه بخوری،

من همه جا باهاتم . تو تنها نیستی .

توکوله بارت عشق میزارم که بگذری،

قلب میزارم که جا بدی،

اشک میدم که همراهیت کنه،

ومرگ که بدونی برمیگردی پیشم.

گل من :

قدیما یادته یه بازی میکردیم به عنوان اتل متل توتوله گاو حسن چه جوره و....

یادش به خیر جز به شعرو بازی به چیز دیگه فکر نمیکردیم . حالا هم همون جوره ولی با یه خورده تفاوت در شعرش و با یه خوره نگاه عاقلانه تر و یه دست بسته.

کجایی...؟؟

گاو حسن پریشونه....

یه دل داره پر ازخونه...

عشقم که رفت هندستون

خونم شده قبرستون

یه عشق دیگه بردار

یه دنیا غصه بردار

اسمشو بزار بچگی

تا آخره زندگی

هاچین و واچین ، تموم شد

عمرمونم حروم شد .؟؟؟!!!!

آره دیگه اینم بازی روزگار !!!!!

"اگه انسانها بدانند فرصت باهم بودنشان چقدر محدود است محبتشان نسبت به یکدیگر نامحدود می شود "

+نوشته شده در چهارشنبه 28 فروردین1387ساعت0:14توسط پائیز زرد | |

About

به کلبه همیشه پاییزی خوش آمدید. سعی کردم در این وب چیزایی رو که به دلم میشینه بزارم تا هر وقت بهشون نگاه میکنم مروری باشه برای به یاد آوردن روزهای از دست رفتم.امیدوارم شما عزیزان من رو در بهبود یادداشتهام یاری کنید .راستی یادتون باشه که من یه آدم انتقاد پذیر هستم پس در صورت راهنمایی راحت باشید .